Dancing w kwaterze Hitlera


1968   >   dramat/ obyczajowy/ psychologiczny

Doskonały film psychologiczno-obyczajowy, którego główną zaletą jest aktualność fabuły i nowoczesność formy.

Adaptacja opowiadania Andrzeja Brychta pod tym samym tytułem.

Znakomita muzyka Wojciecha Kilara i posiadające walor dokumentu zdjęcia Witolda Sobocińskiego, doskonale wykorzystujące naturalną scenerię Wilczego Szańca.

Debiut fabularny popularnego aktora Olgierda Łukaszewicza, znanego z filmów Kazimierza Kutza i Andrzeja Wajdy.

Kameralny dramat obyczajowy, w którym przeplatają się dwie płaszczyzny czasowe. Opowieść o skazanym na niepowodzenie związku dwojga młodych ludzi o zupełnie odmiennym podejściu do życia i miłości.

Kwatera Hitlera w Gierłoży. Dwudziestoletni Waldek wypatruje wśród tłumu turystów twarzy dziewczyny, która była jego wielką miłością. We wspomnieniach cofa się o dwa lata, gdy tuż przed pójściem do wojska spotkał piękną i cyniczną Ankę. Związek z doświadczoną mimo młodego wieku dziewczyną był dla niego pierwszym poważnym uczuciem. Anka, pochodząca z zamożnego domu i brylująca wśród nowoczesnej bananowej młodzieży, traktowała go jako przelotny wakacyjny flirt. Bohater, początkowo zaślepiony uczuciem, przeżył bolesne rozczarowanie, gdy poznał prawdziwy charakter dziewczyny. Mimo to nie był w stanie o niej zapomnieć.

Premiera filmu odbyła się dopiero w trzy lata po zakończeniu realizacji zdjęć.

Na uwagę zasługuje mistrzowski epizod Zdzisława Maklakiewicza w roli przewodnika.

 


Twórcy:

reżyser
Jan Batory
scenariusz
Jan Batory, Andrzej Brycht
zdjęcia
Witold Sobociński
scenografia
Halina Dobrowolska
montaż
Jadwiga Zajiček
muzyka
Wojciech Kilar
obsada
Olgierd Łukaszewicz, Maja Wodecka,
Andrzej Łapicki, Krystyna Bittenek,
Alicja Pawlicka
Materiały: SD
Długość filmu: 98’