Czerwone i złote


1969   >   obyczajowy/ psychologiczny/ komedia

Znakomity film Stanisława Lenartowicza, twórcy przez lata niedocenianego i spychanego na dalszy plan, dziś słusznie uważanego za „mistrza nastroju” i jedną z największych indywidualności polskiego kina.

Subtelna, poetycka opowieść o jesieni życia i miłości silniejszej niż wiek i normy społeczne.

Małe, prowincjonalne miasteczko gdzieś w Wielkopolsce. W domu Barbary Kaczmarkowej zjawia się mężczyzna podający się za jej zaginionego przed czterdziestu laty męża. Kobieta jest pełna sprzecznych uczuć. Twierdzi, że nie wierzy w słowa przybysza, jednak pozwala mu zostać w swoim domu. Wątpliwości mają także dawni koledzy Ignaca, miejscowy ksiądz i sierżant milicji, który podejrzewa, że rzekomy Kaczmarek to w rzeczywistości Zenon Kaługa, uciekinier z domu starców. Stopniowo Ignac przekonuje do siebie otoczenie. Podejrzenia sierżanta okazują się jednak słuszne. W dniu, w którym państwo Kaczmarkowie powinni świętować złote gody, dręczony wyrzutami sumienia Ignac vel Zenon postanawia opuścić miasteczko i kobietę, którą zdążył pokochać. Barbara powstrzymuje go – nie liczy się dla niej tożsamość fałszywego męża, zależy jej na nim samym. Zamiast złotych godów odbędzie się ślub.

Nastrojowy klimat podkreśla piękna muzyka Wojciecha Kilara.

Doskonałe kreacje Jadwigi Chojnackiej i Zdzisława Karczewskiego, aktorów znanych głównie z ról charakterystycznych i drugoplanowych.


Twórcy:

reżyser
Stanisław Lenartowicz
scenariusz
Stanisław Grochowiak
zdjęcia
Czesław Świrta
scenografia
Jan Grandys
montaż
Krystyna Komosińska
muzyka
Wojciech Kilar
obsada
Jadwiga Chojnacka, Zdzisław Karczewski,
Wiesława Niemyska, Marian Jastrzębski,
Jerzy Block, Marian Wojtczak
Materiały: SD
Długość filmu: 94’

Multimedia